Met oog voor mensen en omgeving

Anna komt uit Veenendaal, vlak bij de Utrechtse Heuvelrug. Sinds haar zeventiende woont ze in Utrecht, en in de loop der jaren heeft ze op verschillende plekken in en rond de stad gewoond.

Toen Anna als volwassene in Utrecht Oost kwam wonen, merkte ze iets op. Hier zag ze schoonheid op een manier die ze op andere plekken minder had ervaren. Huizen, beelden, straten en groen vielen haar hier ineens op. Ze vindt het een mooie wijk, met karakter en sfeer. De vibe van het Wilhelminapark spreekt haar bijzonder aan. Alles is dichtbij, en ze geniet van de afwisseling tussen stad en natuur.

Een tijd werkte Anna op het Utrecht Science Park. Ook de weg daar naartoe vond ze elke dag mooi: langs het Rietveld-Schröderhuis, langs het gebouw van de International Campus. Zelfs wanneer ze haar voordeur uitstapt, ervaart ze haar omgeving als prettig en inspirerend.

Toen Anna jong naar Utrecht kwam, raakte ze betrokken bij een studentenorganisatie tegenover het klooster van de zusters Augustinessen. Soms vroegen de zusters of studenten konden helpen. In die periode boden zij onderdak aan vrouwen die te maken hadden gehad met geweld, of aan alleenstaande moeders zonder plek om naartoe te gaan. De zusters vingen hen op.

Na een aantal jaren nam de gemeente deze taak over. Daardoor kwam er in het klooster veel ruimte vrij.

In diezelfde tijd ging Anna zelf door een moeilijke periode. Haar vrienden en medestudenten stelden voor om vrijwilligerswerk te doen in het klooster. Ze begon met helpen bij de receptie, één keer per week. Dat doet ze, jaren later, nog steeds: kleine taken, aanwezig zijn, bijdragen.

Twee dominees in Utrecht zagen de lege ruimtes in het klooster als kans voor studentenhuisvesting. Studenten konden er wonen zonder hoge huur, met naast hun kamers een grote gezamenlijke ruimte die mogelijkheden bood voor verbinding met de omgeving. Die ruimte werd al snel een plek voor activiteiten die door studenten zelf werden georganiseerd.

Anna kreeg uiteindelijk een kamer in dit studentencomplex, binnen het klooster. Het werd een open plek: studenten, buurtbewoners, internationale studenten die tijdelijk geen woning hadden, mensen die er een paar uur kwamen studeren — iedereen kon er terecht.

Een keer organiseerde Anna samen met andere studenten een activiteit met bewoners van een huis voor begeleid wonen. Ze kookten samen een kerstdiner in het klooster. Anna herinnert zich hoe leuk het was om samen rond de kersttafel te zitten.

En toen kwam er, op een dag, iemand wonen in hetzelfde complex. Ze raakten met elkaar in gesprek. Dat gesprek werd een band. Inmiddels zijn ze getrouwd.

Ze zwierf samen een beetje door de regio: twee jaar in Nieuwegein, daarna aan het Tolsteegplantsoen — tot ze uiteindelijk in Utrecht Oost terechtkwam.

Door de jaren heen leerde Anna veel van de zusters. Vrouwen met een enorme levenservaring. Ze hadden gewerkt met allerlei groepen mensen, in uiteenlopende moeilijke situaties. Het was een bewuste levenskeuze, gedreven door zorg voor anderen. Anna ervaart hen als wijs én moedig. Eerder werkten deze zusters ook in Amsterdam, in een opvang voor vrouwen rond het Red Light District. Zachtheid en kracht gingen bij hen samen.

Vandaag voelt Anna zich thuis in Oost. Ze zwemt bij het Krommerijnbad, doet boodschappen bij Puur & Loos, kijkt graag rond bij Ninke Bijtje voor mooie stoffen — want naaien is één van haar hobby’s — en haalt lekkers bij Tutti a Tavola. Ze en haar partner kiezen er bewust voor om kleine lokale ondernemers te steunen.

Anna loopt en rent graag in het Wilhelminapark. Ze is een echte wandelaar. Een wandeling die ze vaak aanbeveelt, begint bij de Dom, volgt het Kromme Rijnpad en kan helemaal doorlopen worden tot Wijk bij Duurstede — een route waar geschiedenis en groen in elkaar overlopen.

Af en toe bezoekt ze het Spoorwegmuseum, waar ze vooral geniet van de kleine treinopstelling in de winter. Thuis hebben zij zelf ook een traditie: met kerst rijdt er een klein treintje rond hun eigen kerstboom.

Anna bezoekt soms een kerkdienst in de Aloysiuskerk of in de Holy Trinitykerk. In de kerstperiode gaat ze graag naar het kerstconcert in de Trinity, waar traditionele kerstliederen worden gezongen en mensen uit volle borst meezingen.

Ook in haar dagelijkse leven probeert Anna duurzame keuzes te maken. Samen met een vriendin uit de buurt deelt ze één auto. Ze hebben bij de gemeente een gezamenlijke parkeervergunning aangevraagd en delen de kosten. Het werkt goed. Als de auto een keer niet beschikbaar is, maakt Anna gebruik van een deelauto-abonnement.

Zo tekent zich Anna’s leven in Utrecht af: in paden, ontmoetingen en kleine keuzes — en in een stille inzet voor anderen.